Averroës, uit Vrouwen over hulp bij ziekte en problemen, De Bonte Was, 1978
1
Averröes
*
Sinds 1974 zijn ongeveer 65.000 vrouwen en kinderen van buitenlandse arbeiders
naar Nederland gekomen om zich bij hun mannen en vaders te voegen. Deze
vrouwen uit de landen rond de Middellandse Zee zijn hier nog slechter af dan hun
mannen. Ze zijn hier totaal geïsoleerd, zonder de vertrouwde banden met zussen,
moeder, tantes, wonen ze in een vreemd land waarvan ze de taal niet spreken, de
gewoontes niet kennen en waar ze bovendien door hun echtgenoot, hun geloof en
hun kultuur ervan afgehouden worden om daar enige verandering in aan te
brengen. Vaak zitten ze letterlijk opgesloten.
Iemand vertelde me dat ze op een trap woont tegenover een Marokkaans gezin.
Regelmatig wanneer ze thuis komt of weggaat hoort ze de brievenbus klepperen en
ziet dan door de brievenbus twee donkere ogen die kontakt met haar zoeken. De
vrouw achter de brievenbus lacht wat, zij zegt wat terug. Daarmee houdt het op.
Ze spreken elkaars taal niet en zullen daar voorlopig ook de kans niet toe krijgen.
De Marokkaanse zit opgesloten in huis, geheel voor en dienstbaar aan haar
echtgenoot.
Het leven van deze vrouwen is voor ons grotendeels onzichtbaar. De officiële
hulpverlening heeft nog niet veel vat op ze kunnen krijgen. Wat er met deze
vrouwen gaat gebeuren wanneer ze toch in de handen van het
hulpverleningsapparaat vallen, kunnen we misschien aflezen aan wat er nu met
Nederlandse vrouwen gebeurt die met een buitenlander getrouwd zijn en hulp
zoeken bij de Stichting Averroës.
In een artikel van Wiesje Bovenkerk-Teering (1), psychologe bij de
Averroësstichting, staat een waslijst van problemen waar deze vrouwen mee te
maken hebben en waarvoor ze hulp zoeken.
De vrijheidsbeperking. Vrouwen worden geacht niet (of zo min mogelijk) alleen
het huis te verlaten; zij mogen geen andere mannen in haar huis toelaten wanneer
zij alleen is.
De man bespioneert zijn vrouw voor haar gevoel veelvuldig en probeert met
bizarre grapjes over de herkomst van haar kinderen de reactie van zijn vrouw te
toetsen.
Het geslagen worden. Nederlandse vrouwen klagen erover dat zij eens in de zoveel
tijd geslagen worden. Enige aanleiding hiertoe is in de ogen van deze vrouwen
veelal niet aanwezig. Voor de man is dit een acceptabele wijze van 'opvoeden'
omdat de vrouw deze immers constant behoeft.
Wantrouwen, van de man over relaties tot andere mannen. De man gaat ervan uit
dat zijn vrouw, gezien haar vrouwelijke aard, voortdurend uit is op overspel. Op
haar kleding wordt scherp gelet, zij mag niet te bloot of provocerend gekleed gaan.
De geringe intimiteit tussen huwelijkspartners. In onze cultuur worden man en
vrouw geacht lief en leed met elkaar te delen. Een nederlandse vrouw kan met haar
mediterrane man niet over haar problemen praten, omgekeerd praat hij met haar
*
Overgenomen uit Vrouwen over hulp bij ziekte en problemen
 |
 |
 |