1
feminist Klassiek
Pat Mainardi
De politiek van het huishouden
*
'Hoewel vrouwen niet klagen over de macht van mannen klaagt elke vrouw wel over haar
eigen man of over de mannen van haar vriendinnen. Precies zo ging het in alle andere
gevallen van dienstbaarheid; tenminste aan het begin van de emancipatiebeweging.
Aanvankelijk klaagden de slaven niet over de macht van hun meesters, maar alleen over
hun tyrannie'. (John Stuart Mill, On the subjection of woman).
Een 'vrije vrouw' is iets heel anders dan de 'bevrijding van de vrouw'! Het eerste doet ons
denken aan allerlei lekkers, dat de harten (om andere lichaamsdelen maar niet te
noemen)van de radikaalste mannen verwarmt. Het tweede betekent: huishouding. Het
eerste doet denken aan vrije sex, sex voor het huwelijk, knusse huishoudelijke
regelingetjes ('ik hok met dit stuk') en het zelfgenoegzame besef dat jij niet tot dat soort
mannen behoort die een sloof willen in plaats van een vrouw. Dat komt nog wel..
Tenslotte, wie wil dat oude produkt nog, de Standaard Amerikaanse huisvrouw, één en al
echtgenoot, huis en kinderen. Het Nieuwe Produkt, de Bevrijde Vrouw, doet een boel aan
sex en heeft een Karrière, bij voorkeur iets wat met de huishoudelijke taken gekombineerd
kan worden - zoals dansen, pottenbakken, schilderen.
Daartegenover staat de Vrouwenbevrijding - en het huishouden. Wat zegt u? Zegt u dat dit
allemaal maar onbelangrijk is? Prachtig! Dat dacht ik namelijk ook. Want het leek
volkomen redelijk. We hadden allebei een baan, we werkten allebei een paar dagen per
week om de kost te verdienen, dus waarom zouden we de huishouding niet samen doen?
Dit stelde ik mijn wederhelft voor en hij was het met me eens. De meeste mannen zijn
'modern' genoeg om zoiets niet meteen af te kappen. Je hebt gelijk, zei hij. Het is niet meer
dan redelijk Toen gebeurde er iets interessants. Ik kan het alleen verklaren uit de
hersenspoeling die wij vrouwen hebben ondergaan en die nog grondiger was dan we ons
zelfs maar kunnen voor stellen. Waarschijnlijk hebben we veel te lang van die vrouwen op
de televisie gezien die in extase raken over hun glimmend gewreven vloeren, of in tranen
uitbarsten om de grauwsluier op de overhemden. Mannen hebben de vervorming niet
ondergaan. Zij zien onmiddellijk het meest essentiële van huishoudelijk werk Namelijk dat
het stinkt. Hier volgt mijn lijstje van het rotwerk: boodschappen doen, ze naar huis zeulen
en opbergen, koken, afwassen en pannen schuren, de was doen, puinruimen als de zaak uit
de hand gelopen is, vloeren dweilen. Zo zou je door kunnen gaan, maar de meest
noodzakelijke dingen zijn al erg genoeg. Allemaal moeten we deze dingen doen, of we
moeten iemand anders vinden die ze voor ons doet. Hoe langer mijn man over dit werk
nadacht, des te afwijzender ging hij ertegenover staan, en zo veranderde langzamerhand de
normaliter lieve behulpzame Dr. Jekyll in een sluwe Mr. Hyde, die nergens voor
*
Dit artikel verscheen in 1970 in Notes from the second year. MVM bracht in 1971 een vertaling
uit in 'Berichten uit Amerika'. Als 'klassieker' opgenomen in Feminist 3, Amsterdam 1982, De Bonte
Was
 |
 |
 |